Mesazhi i Kryepiskopit të Tiranës, Durrësit dhe gjithë Shqipërisë
Në jetën e Krishtit, që u kurorëzua në Kryq dhe me Ngjalljen e Tij, u zbulua paqja e shuamanshme që Ai i dhuron botës. Perëndia, tek i cili kemi mbështetur besimin tonë, është "Perëndia i paqes" (Filip. 4:9). Kjo paqe nis nga thellësitë e qenies njerëzore, që të bëhet forcë e dobishme, e cila qetëson tërë botën. Paqja që predikon Dhiata e Re është shumëdimensionale: personale, shoqërore dhe njëkohësisht shenjtëruese, e përgjithshme, eskatologjike.
Kuptimi i krishterë i paqes së brendshme është diçka shumë më e thellë dhe më e gjerë nga qetësia e stoikëve apo nga nirvana e budistëve dhe nuk lidhet fare me apatinë për ato që ndodhin rreth nesh. Ungjilli zbuloi se e kundërta e paqes nuk është lufta, por uni, egocentrizmi vetjak, social, etnik, racial. Këtu gjendet rrënja e kërcënimit kundër paqes dhe këtu duhet të kthehen vëmendja dhe përpjekjet tona.
Mesazhi i ditës
Lindi në fshatin Vladimir (nga del dhe emri i tij) të Krajës, në Malin e Zi afër Shkodrës, dhe u bë mbret. Ishte i drejtë dhe i pastër në moral dhe ndihmoi në shtrirjen e Orthodhoksisë. Një herë, duke udhëtuar në shtetin e tij me gjeneralët, dalloi në një pyll afër Elbasanit një shqiponjë. Shqiponja kishte në krahët e saj një kryq të ndritshëm, të cilin e lëshoi në tokë para se të fluturonte dhe të zhdukej - ishte engjëll! Monarku mori kryqin me devotshmëri e frikë, e vendosi në një kishë, që ngriti në vend më vonë. Bashkëshortja e tij e përkushtuar, Kozare, ishte motra e carit Bullgar, Vladisllavit (1015-1018). Ai, për të zotëruar mbretërinë e Joanit, e ftoi në kryeqytetin e tij, Ohrin, mbasi iu betua në Ungjill dhe në një kryq druri shumë të respektuar të shenjtit se nuk do t’i bënte keq. Ai u bind, ndërkaq tinzari e goditi fort me shpatë në qafë, por më kot. Atëherë Joani tolerant i dha kryqin duke i thënë: “E tradhtove. Por merre këtë dhe do të më vrasësh”. Më pas këshilloi shoqëruesit e tij të mbrojnë Orthodhoksinë, të qeverisin drejt popullin dhe...
Apostulli Vep.17:19-28 Edhe ata e kapën dhe e çuan në Areopag, duke thënë: A mund të marrim vesh, ç’është ky mësim i ri që flitet prej teje? Sepse ti na sjell ca gjëra të çuditshme në veshët tanë. Duam pra të marrim vesh, ç’do të jenë këto. Sepse gjithë Athinasit dhe të huajt që rrinin atje nuk kishin nge për ndonjë tjetër gjë, veç të thonë e të dëgjojnë ndonjë fjalë më të re. Atëherë Pavli qëndroi në mes të Areopagut, e tha: O burra Athinas, shikoj se mbi të gjitha jeni tepër besimtarë. Sepse, duke shkuar e duke vënë re vendet e adhurimit tuaj, gjeta edhe një altar, mbi të cilin është shkruar: Perëndisë së Panjohur. Atë pra që nuk e njihni dhe e adhuroni, këtë po ju tregoj unë juve. Perëndia që bëri botën dhe gjithë sa janë në të, ky, duke qenë Zot i qiellit e i dheut, nuk rri në tempuj të bërë me dorë, as nuk shërbehet nga duar njerëzish, si të ketë nevojë për ndonjë gjë, sepse ai u jep të gjithëve jetë dhe shpirt dhe gjithçka. Edhe bëri prej një gjaku çdo komb njerëzish, që të...








