Mesazhi i Kryepiskopit të Tiranës, Durrësit dhe gjithë Shqipërisë
Në jetën e Krishtit, që u kurorëzua në Kryq dhe me Ngjalljen e Tij, u zbulua paqja e shuamanshme që Ai i dhuron botës. Perëndia, tek i cili kemi mbështetur besimin tonë, është "Perëndia i paqes" (Filip. 4:9). Kjo paqe nis nga thellësitë e qenies njerëzore, që të bëhet forcë e dobishme, e cila qetëson tërë botën. Paqja që predikon Dhiata e Re është shumëdimensionale: personale, shoqërore dhe njëkohësisht shenjtëruese, e përgjithshme, eskatologjike.
Kuptimi i krishterë i paqes së brendshme është diçka shumë më e thellë dhe më e gjerë nga qetësia e stoikëve apo nga nirvana e budistëve dhe nuk lidhet fare me apatinë për ato që ndodhin rreth nesh. Ungjilli zbuloi se e kundërta e paqes nuk është lufta, por uni, egocentrizmi vetjak, social, etnik, racial. Këtu gjendet rrënja e kërcënimit kundër paqes dhe këtu duhet të kthehen vëmendja dhe përpjekjet tona.
Mesazhi i ditës
Në kohën e persekutimit të Decit, Petroja, i cili ishte një i ri i krishterë nga Lampsaka, bujar, plot besim, u ndalua dhe u çua para qeveritarit Abido. Kur ky i fundit po e nxiste t’i sakrifikonte Afërditës, Petro u përgjigj se kurrë nuk adhuronte një gjë kaq të ndyrë, pasi adhurimi dhe lëvdimi i përkisnin vetëm Perëndisë së vërtetë. Si pasojë e lidhën në një rrotë me zinxhirë me dhëmbë druri që t’ia copëtonin kockat. Sa më mizore ishin torturat, aq më shumë kurajë kishte atleti i Krishtit. Duke parë se shenjti nuk dorëzohej, vendosi t’ia prisnin kokën. Më pas u kthye në Troadë, shoqëruar me një eskortë brilante (në sinaksar, Pavli dhe Andrea janë ushtarë nga Mesopotamia që kthehen në Athinë me qeveritarin, ishin caktuar të ruanin një vajzë të re, virgjëreshën e bukur Kristina. Të tërhequr nga bukuria e saj donin të abuzonin, por nga nxitjet e së resë u kthyen në besim. U vranë me gurë dhe Kristinës ia prenë kokën). I çuan tre të krishterë: Andrean, Pavlin dhe Nikomakun. Ky i fundit rrëfeu me zë të lartë se ishte i krishterë, por nuk mundi t’i duronte dot torturat dhe...
Apostulli Vep.15:5-12 Po u ngritën disa nga sekti i Farisenjve që kishin besuar, e thoshin se duhet t’i rrethpresim ata e t’i porositim të ruajnë ligjin e Moisiut. Edhe u mblodhën apostujt e pleqtë të shikojnë për këtë çështje. Edhe pasi u bënë shumë diskutime, u ngrit Pjetri, e u tha atyre: O burra vëllezër, ju e dini se që në ditët e lashta Perëndia në mes tonë zgjodhi që me anë të gojës sime të dëgjojnë kombet fjalën e ungjillit dhe të besojnë. Edhe zemërnjohësi Perëndi dha dëshmi tek ata, duke u dhënë atyre Shpirtin e Shenjtë sikurse edhe neve. Edhe nuk bëri ndonjë dallim në mes tonë e atyre, duke pastruar zemrat e tyre me anë të besimit. Tani pra përse ngisni Perëndinë, e kërkoni të vini mbi qafën e nxënësve një zgjedhë, të cilën as etërit tanë as ne nuk mundëm ta mbajmë? Po me anë të hirit të Zotit Jisu Krisht besojmë se do të shpëtojmë, sikurse edhe ata. Edhe gjithë populli pushoi dhe dëgjonin Varnavën e Pavlin që tregonin sa shenja e çudira bëri Perëndia me anë të tyre në mes kombeve. Ungjilli Jn.10:17-28 Prandaj Ati më do, sepse unë vë...








