Veprat e Apostujve 1
| Dhiata e Re - Veprat e Apostujve |
- Fjalën e parë, o Theofil, e bëra për gjithë sa nisi Jisui të bëjë e të mësojë,
- deri në atë ditë që u ngjit lart në qiell, pasi me anë të Shpirtit të Shenjtë u la porosi apostujve që pati zgjedhur;
- tek të cilët edhe e tregoi veten e tij të gjallë me shumë shenja pas pësimit të tij, duke u dukur ndër ata dyzet ditë, e duke folur për punët e mbretërisë së Perëndisë.
- Edhe duke u mbledhur bashkë me ata i porositi të mos ndahen nga Jerusalemi, por të presin premtimin e Atit që dëgjuat prej meje, u tha.
- Sepse Joani pagëzoi me ujë, por ju do të pagëzoheni me Shpirt të Shenjtë jo shumë ditë pas këtyre.
- Ata pra, kur u mblodhën bashkë me të, e pyesnin duke thënë: Zot, vallë, në këtë kohë do t’ia japësh mbretërinë Izraelit?
- Edhe ai u tha atyre: Nuk është puna juaj të njihni kohët a motet, të cilët i ka vënë Ati në pushtetin e tij.
- Por do të merrni fuqi, kur të vijë Shpirti i Shenjtë mbi ju; dhe do të më jeni dëshmitarë edhe në Jerusalem edhe në gjithë Judenë edhe në Samari edhe deri në fund të dheut.
- Edhe si tha këto, ndërsa ata po shihnin u ngrit lart, dhe një re e mori nga sytë e tyre.
- Edhe ndërsa ata ishin duke vështruar në qiell, kur po shkonte ai, ja dy burra me rroba të bardha tek qëndruan pranë tyre,
- të cilët edhe u thanë: O burra Galileas, pse rrini e vështroni në qiell? Ky, Jisui që u ngjit që prej jush lart në qiell, do të vijë kështu, siç e patë atë duke shkuar në qiell.
- Atëherë u kthyen në Jerusalem nga mali që quhet Ullishte, i cili është afër Jerusalemit, dhe mban larg sa një rrugë të shtune.
- Edhe kur hynë, u ngjitën në dhomën e sipërme, ku kishin të ndenjurit Pjetri dhe Jakovi dhe Joani e Andrea, Filipi dhe Thomai, Vartholomeu dhe Matheu, Jakovi i biri i Alfeut dhe Simon Zeloti, dhe Juda, i vëllai i Jakovit.
- Këta të gjithë ishin duke qëndruar me një zemër në falje e në lutje, bashkë me gratë, dhe me Marinë, të ëmën e Jisuit, dhe bashkë me të vëllezërit e tij.
- Edhe në këto ditë u ngrit Pjetri në mes të nxënësve, - dhe turma e të mbledhurve atje ishin rreth njëqind e njëzet veta, - dhe tha:
- O burra vëllezër, duhej të përmbushej ky shkrim, të cilin e tha më përpara Shpirti i Shenjtë me anë të Davidit për Judën që u bë udhëheqës i atyre që zunë Jisuin,
- sepse qe i numëruar bashkë me ne dhe pati marrë pjesën e kësaj shërbese.
- Ky pra fitoi një arë nga paga e paudhësisë, dhe duke rënë përmbys plasi në mes, dhe iu derdhën gjithë të brendshmet.
- Edhe kjo u bë e ditur tek të gjithë ata që rrinin në Jerusalem, kaq sa ajo arë u quajt në gjuhën e tyre Akeldama, që do me thënë Arë gjaku.
- Sepse është shkruar në librin e Psalmeve: “U shkretoftë shtëpia e atij dhe mos ndenjtë njeri në të”; dhe: “Tjetër e marrtë shërbesën e tij”.
- Duhet pra nga burrat që u mblodhën bashkë me ne tërë kohën, në të cilën Zoti Jisu hyri e doli tek ne,
- duke nisur që nga pagëzimi i Joanit e deri në atë ditë në të cilën u ngjit lart që prej nesh, një nga këta të bëhet dëshmitar bashkë me ne për ngjalljen e tij.
- Edhe ndanë dy veta, Josifin që quhej Barsaba, i cili u përmbiquajt Just, dhe Matinë.
- Edhe duke u falur thanë: Ti, o Zot, zemërnjohës i të gjithëve, trego një nga këta të dy, atë që ke zgjedhur,
- që të marrë pjesën e kësaj shërbese e apostolie, prej së cilës ra Juda, që të shkojë në vendin e tij.
- Edhe u dhanë atyre shorte; dhe shorti i ra Matisë, dhe u numërua bashkë me të njëmbëdhjetë apostujt.