Veprat e Apostujve 2

1. Edhe kur erdhi dita e Pendikostisë, ishin të gjithë me një zemër në një vend.
2. Edhe papritur u bë një oshëtimë nga qielli si oshëtima e një ere që fryn me fuqi, dhe mbushi gjithë shtëpinë ku ishin duke ndenjur.
3. Edhe u dukën mbi ta gjuhëra duke u ndarë si prej zjarri, dhe ndenjën mbi gjithësecilin nga ata.
4. Edhe u mbushën të gjithë me Shpirt të Shenjtë, e zunë të flisnin me gjuhë të tjera, siç u jepte Shpirti të flisnin.
5. Edhe ishin duke ndenjur në Jerusalem Judenj, burra me frikë Perëndie prej çdo kombi nën qiell.
6. Edhe kur u bë ky zë, u mblodh turma dhe u turbullua; sepse gjithësecili i dëgjonte ata duke folur në gjuhën e tij.
7. Edhe të gjithë mahniteshin e çuditeshin, duke i thënë njëri-tjetrit: Ja, a nuk janë Galileas të gjithë këta që flasin?
8. Edhe si gjithësecili nga ne dëgjojmë në gjuhën tonë, në të cilën kemi lindur?
9. Partë e Medë e Elamitë, dhe ata që rrinë në Mesopotami e në Jude e në Kapadoki, në Pont e në Azi,
10. në Frigji e në Pamfili, në Egjipt e në anët e Libisë pranë Qirenesë, dhe të ardhurit nga Roma, Judenj e të kthyer,
11. Kretas e Arabë, i dëgjojmë ata duke folur në gjuhët tona madhëritë e Perëndisë.
12. Edhe të gjithë mahniteshin dhe vrisnin mendjen duke i thënë njëri-tjetrit: Vallë, ç’të jetë kjo?
13. Edhe të tjerë duke i përqeshur thoshin se janë mbushur me verë të ëmbël.
14. Po Pjetri qëndroi bashkë me të njëmbëdhjetët, dhe ngriti zërin e tij dhe u ligjëroi atyre: O burra Judenj dhe gjithë sa rrini në Jerusalem, le të jetë e ditur kjo ndër ju, e vëruni veshin fjalëve të mia.
15. Sepse këta nuk janë të dehur, siç pandehni ju; sepse tani është ora e tretë e ditës.
16. Po kjo është ajo që është thënë me anë të profetit Joil:
17. “Edhe në ditën e fundit, thotë Perëndia, do të derdh nga Shpirti im mbi çdo mish; dhe do të profetizojnë bijtë tuaj dhe bijat tuaja, dhe djemtë tuaj do të shohin fanitje, dhe pleqtë tuaj do të ëndërrojnë ëndrra.
18. Edhe mbi shërbëtorët e mi dhe mbi shërbëtoret e mia në ato ditë do të derdh nga Shpirti im; dhe do të profetizojnë.
19. Edhe do të bëj çudira lart në qiell dhe shenja poshtë mbi dhe, gjak e zjarr e avull tymi.
20. Dielli do të kthehet në errësirë dhe hëna në gjak, para se të vijë e madhja dhe e shquara ditë e Zotit.
21. Edhe kushdo që të thërresë në emrin e Zotit, do të shpëtojë”.
22. O burra Izraelitë, pa dëgjoni këto fjalë: Jisu Nazaretasin, njeri të treguar tek ju nga Perëndia me fuqira e me çudira e me shenja, të cilat i bëri Perëndia me anë të tij në mes tuaj, siç e dini dhe vetë,
23. këtë që ju qe dorëzuar sipas vullnetit të urdhëruar dhe sipas paranjohjes së Perëndisë, ju e zutë dhe me duar paudhësie e mbërthyet dhe e vratë.
24. Këtë Perëndia e ngjalli, pasi zgjidhi dhimbjet e këqija të vdekjes, se nuk mund të mbahej ai prej saj.
25. Sepse Davidi thotë për të: “Shihja Zotin përpara meje gjithnjë, sepse është nga e djathta ime, që të mos tundem.
26. Prandaj u gëzua zemra ime, dhe gjuha ime u ngazëllua; por edhe mishi im do të prehet mbi shpresë.
27. Sepse nuk do të lesh shpirtin tim në had, as do të lesh Shenjtin tënd të shohë prishje.
28. Më tregove udhë jete; do të më mbushësh me gëzim me fytyrën tënde”.
29. O burra vëllezër, mund t’ju them me guxim për kryeatin David, se ai edhe vdiq edhe u varros, dhe varri i tij është tek ne deri në këtë ditë.
30. Po duke qenë profet, dhe duke ditur se Perëndia me betim i premtoi se nga pema e mesit të tij, sipas mishit, do të ngjallë Krishtin, që ta vërë të rrijë mbi fronin e tij,
31. e pa që më përpara dhe foli për ngjalljen e Krishtit, se shpirti i tij nuk u la në had, as mishi i tij nuk pa prishje.
32. Këtë Jisu e ngjalli Perëndia, për të cilin ne të gjithë jemi dëshmitarë.
33. Si u ngrit pra lart me dorën e djathtë të Perëndisë, dhe mori nga Ati premtimin e Shpirtit të Shenjtë, derdhi këtë që ju tani shihni e dëgjoni.
34. Sepse Davidi nuk u ngjit në qiejt; po ai thotë: “I tha Zoti Zotit tim: Rri në të djathën time,
35. deri sa të vë armiqtë e tu nënkëmbje të këmbëve të tua”.
36. Le ta dijë pra fort mirë gjithë shtëpia e Izraelit se këtë Jisuin, të cilin ju e kryqëzuat, Perëndia e bëri Zot dhe Krisht.
37. Edhe si dëgjuan këto, u mallëngjyen në zemër dhe i thanë Pjetrit e apostujve të tjerë: Ç’të bëjmë, o burra vëllezër?
38. Atëherë Pjetri u tha atyre: Pendohuni, dhe gjithkush prej jush le të pagëzohet në emrin e Jisu Krishtit, për ndjesën e mëkateve; dhe do të merrni dhuratën e Shpirtit të Shenjtë.
39. Sepse premtimi është mbi ju dhe mbi bijtë tuaj dhe mbi të gjithë ata që janë larg, sa ka për të thirrur Zoti Perëndia ynë.
40. Edhe me shumë fjalë të tjera dëshmonte dhe i nxiste ata, duke thënë: Shpëtoni nga ky brez i shtrembër.
41. Ata pra që pritën me gëzim fjalën e tij u pagëzuan; dhe atë ditë u shtuan rreth tre mijë shpirt.
42. Edhe ishin duke pritur në mësimin e apostujve dhe në shoqëri dhe në thyerjen e bukës e në falje.
43. Edhe çdo shpirti i hyri frikë; dhe shumë çudira e shenja bëheshin me anë të apostujve.
44. Edhe të gjithë ata që besonin ishin bashkë, dhe të gjitha i kishin të përbashkëta.
45. Edhe shisnin pronat e pasuritë, e ua ndanin të gjithëve, sipas nevojës që kishte secili.
46. Edhe përditë ishin duke pritur me një zemër në tempull, thyenin bukë shtëpi më shtëpi dhe hanin me gëzim e me kthjelltësi zemre,
47. duke lavdëruar Perëndinë e duke pasur hir përpara gjithë popullit. Dhe Zoti shtonte përditë në kishë ata që shpëtonin.