Veprat e Apostujve 6
| Dhiata e Re - Veprat e Apostujve |
Veprat e Apostujve 6
- Edhe në ato ditë kur po shumoheshin nxënësit, u bë një ankesë prej Greqishtarëve kundër Hebrenjve, se të vejat e tyre nuk shikoheshin në shërbesën e përditshme të ushqimeve.
- Atëherë të dymbëdhjetët thërritën grupin e nxënësve, e thanë: Nuk është e pëlqyeshme për ne të lëmë fjalën e Perëndisë, e të shërbejmë nëpër tryezat.
- Mendohuni pra, o vëllezër, e zgjidhni prej jush shtatë burra me dëshmi të mirë e të mbushur me Shpirt të Shenjtë e me urtësi, të cilët t’i vëmë në këtë punë.
- Kurse ne do të qëndrojmë në falje e në shërbesën e fjalës.
- Edhe kjo fjalë u pëlqye përpara gjithë grupit; dhe zgjodhën Stefanin, që ishte burrë plot me besim e me Shpirt të Shenjtë, dhe Filipin e Prohorin e Nikanorin e Timonin e Parmenain, dhe Nikollën që ishte proselit nga Antiokia;
- të cilët i vunë para apostujve; dhe pasi u falën, vunë duart mbi ata.
- Edhe fjala e Perëndisë shtohej, dhe numri i nxënësve shumohej fort në Jerusalem; dhe një shumicë e madhe nga priftërinjtë dëgjonin besimin.
- Edhe Stefani plot me besim e me fuqi, bënte çudira e shenja të mëdha në popull.
- Po u ngritën disa nga sinagoga që quhet e Libertinëve, dhe e Qireneasve, dhe e Aleksandriasve, dhe nga ata që ishin nga Kilikia e nga Azia, e diskutonin me Stefanin.
- Edhe s’mundnin të dilnin kundër urtësisë edhe Shpirtit, me të cilin fliste.
- Atëherë vunë e gënjyen disa njerëz të thonë se e dëgjuam duke folur fjalë sharjeje kundër Moisiut dhe Perëndisë.
- Edhe ngritën në këmbë popullin e pleqtë e shkruesit, dhe duke u hedhur mbi atë e rrëmbyen, dhe e prunë në kuvend.
- Edhe nxorën përpara dëshmitarë gënjeshtarë, që thoshin: Ky njeri nuk pushon së foluri fjalë sharjeje kundër këtij vendi të shenjtë, dhe kundër ligjit.
- Sepse e dëgjuam atë duke thënë se Jisu Nazaretasi do të prishë këtë vend, dhe do të ndërrojë zakonet që na ka lënë Moisiu.
- Edhe gjithë ata që rrinin në kuvend, kur hodhën sytë tek ai, panë fytyrën e tij si fytyrë engjëlli.





