Veprat e Apostujve 12

1. Në atë kohë mbreti Irod vuri duart t’u bëjë keq disave prej kishës.
2. Edhe vrau me thikë Jakovin, të vëllain e Joanit.
3. Edhe kur pa se kjo është e pëlqyeshme për Judenjtë, vuri ndër mend të zërë edhe Pjetrin; dhe atëherë ishin ditët e të pabrumëtave.
4. Edhe e zuri atë dhe e vuri në burg, edhe ua dorëzoi katër palë ushtarëve prej katër vetash secila, që ta ruajnë, sepse pas pashkës donte ta nxirrte përpara popullit.
5. Pjetri pra po ruhej në burg; po prej kishës bëhej pa pushim falje për të.
6. Edhe kur do ta nxirrte atë Irodi përpara, atë natë Pjetri lidhur me dy vargonj ishte duke fjetur në mes të dy ushtarëve, dhe rojet ruanin burgun përpara derës.
7. Edhe ja një engjëll i Zotit erdhi papandehur, dhe dritë ndriti në atë vend; dhe si i ra Pjetrit në brinjë, e zgjoi, duke thënë: Ngrihu shpejt. Edhe i ranë vargonjtë nga duart.
8. Edhe engjëlli i tha: Ngjishu, dhe mbath këpucët e tua; dhe ai bëri ashtu. Edhe i thotë: Vish rrobën tënde, dhe eja pas meje.
9. Edhe ai si doli, i vinte pas, dhe nuk dinte se ishte e vërtetë kjo që bëhej prej engjëllit, po pandehte se sheh fanitje.
10. Edhe si kaluan rojen e parë e të dytë, erdhën në portën e hekurt që çon në qytet, e cila iu hap atyre prej vetiu; dhe si dolën, shkuan nëpër një rrugë; dhe përnjëherë engjëlli u nda nga ai.
11. Edhe Pjetri, si erdhi në vete, tha: Tani e di me të vërtetë se Zoti dërgoi engjëllin e tij dhe më shpëtoi nga dora e Irodit dhe nga gjithë shpresa e popullit të Judenjve.
12. Edhe pasi u mendua me vete, erdhi në shtëpinë e Marisë, të ëmës së Joanit që përmbiquhej Mark, ku ishin mjaft veta mbledhur dhe po faleshin.
13. Edhe kur trokiti ai në portën e avllisë, erdhi një shërbëtore që quhej Roda, për të dëgjuar.
14. Edhe kur njohu zërin e Pjetrit, ajo nga gëzimi nuk hapi portën, po shkoi me vrap brenda e lajmëroi se Pjetri po rri përpara portës.
15. Edhe ata i thanë asaj: Shkallove. Po ajo qëndronte duke thënë se kështu është. Edha ata thoshnin se është engjëlli i tij.
16. Por Pjetri po qëndronte duke trokitur, dhe si hapën derën, e panë atë dhe u mahnitën.
17. Po ai u bëri atyre shenjë me dorë të mos bëjnë zë, e u tregoi atyre si e nxori Zoti nga burgu. Dhe tha: Lajmëroni Jakovin dhe vëllezërit për këto. Edhe doli e shkoi në një vend tjetër.
18. Edhe si u bë ditë, u bë shumë trazirë ndërmjet ushtarëve, vallë, ç’u bë Pjetri.
19. Edhe Irodi kur e kërkoi e s’e gjeti, pasi pyeti rojet, urdhëroi të vriten, dhe zbriti nga Judea në Qesari dhe shkonte kohën atje.
20. Edhe Irodi ishte zemëruar fort me Tirasit e me Sidonasit; po ata erdhën me një zemër tek ai, dhe si i mbushën mendjen Vlastit, kamarierit të mbretit, lypnin të bënin paqe; sepse vendi i tyre ushqehej prej vendit të mbretit.
21. Edhe një ditë të caktuar Irodi veshi rrobë mbretërore, dhe ndenji në fron e u ligjëronte atyre.
22. Edhe populli me zë të madh thoshte: Ky është zë Perëndie e jo njeriu.
23. Edhe menjëherë një engjëll i Zotit e goditi atë; sepse nuk i dha lavdinë Perëndisë; dhe si e hëngrën krimbat dha shpirt.
24. Edhe fjala e Perëndisë shtohej e shumohej.
25. Edhe Varnava e Sauli, pasi mbaruan shërbesën, u kthyen nga Jerusalemi, pasi morën me vete Joanin që u mbiquajt Mark.