2 Korinthianëve 1
| Dhiata e Re - Letra e dytë e Apostull Pavlit drejtuar Korinthian |
2 Korinthianëve 1
- Pavli, apostull i Jisu Krishtit me anë të vullnetit të Perëndisë, dhe vëllai Timothe, kishës së Perëndisë që është në Korinth, bashkë me gjithë shenjtorët që janë në gjithë Akainë,
- hir mbi ju dhe paqe nga Perëndia, Ati ynë, dhe nga Zoti Jisu Krisht.
- I bekuar qoftë Perëndia dhe Ati i Zotit tonë Jisu Krisht, Ati i përdëllimeve dhe Perëndia i çdo ngushëllimi,
- që na ngushëllon në çdo hidhërim tonin, që ne të mund të ngushëllojmë ata që gjenden në çdo hidhërim, me anë të ngushëllimit me të cilin ngushëllohemi edhe ne vetë nga Perëndia.
- Sepse, siç teprojnë tek ne pësimet e Jisu Krishtit, kështu me anë të Jisu Krishtit tepron edhe ngushëllimi ynë.
- Edhe nëse hidhërohemi, hidhërohemi për ngushëllimin dhe për shpëtimin tuaj, që bëhet me anë të durimit të po atyre pësimeve që pësojmë edhe ne; ose nëse ngushëllohemi, ngushëllohemi për ngushëllimin dhe për shpëtimin tuaj; dhe shpresa jonë për ju është e patundur;
- duke ditur, se siç jeni pjesëtarë të pësimeve, kështu do të jeni dhe të ngushëllimit.
- Sepse nuk duam të mos dini, vëllezër, për hidhërimin tonë që na ndodhi në Azi, se vuajtëm jashtë mase, përmbi fuqinë tonë, aq sa dyshuam edhe për jetën.
- Po ne në veten tonë kishim marrë vendimin e vdekjes, që të mos kemi shpresë në veten tonë, po në Perëndinë që ngjall të vdekurit;
- i cili na shpëtoi prej një vdekjeje kaq të madhe, dhe na shpëton; në të cilin shpresojmë se edhe prapë do të na shpëtojë,
- kur të na ndihmoni edhe ju me lutjet për ne, që të bëhen falënderime për ne prej shumë vetash për dhuratën që na u dha me anë të shumë njerëzve.
- Sepse kjo është mburrja jonë, dëshmia e ndërgjegjes sonë, se me thjeshtësi e me kthjellësi Perëndie, e jo me dituri trupore, por me hir Perëndie, u sollëm në botë, dhe më tepër ndaj jush.
- Sepse nuk ju shkruajmë të tjera, por ato që lexoni, ose edhe i njihni; dhe shpresoj se edhe deri në fund do t’i njihni,
- sikurse edhe na keni njohur pjesërisht, se jemi mburrja juaj, sikurse edhe ju e jona, në ditën e Zotit Jisu.
- Edhe me këtë besim doja të vija më parë te ju, që të kishit hir të dytë,
- edhe prej jush të shkoja në Maqedoni, dhe përsëri nga Maqedonia të vija tek ju, dhe prej jush të përcillesha për në Jude.
- Duke menduar pra këtë, vallë, mos veprova me mendjelehtësi? Apo sa mendoj, sipas trupit i mendoj, që të jetë tek unë po po, e jo jo?
- Po Perëndia është besnik, se fjala jonë për ju s’u bë po dhe jo.
- Sepse i Biri i Perëndisë Jisu Krisht, që u predikua ndër ju me anën tonë, me anën time dhe të Siluanit dhe të Timotheut, s’u bë po dhe jo, po u bë po tek ai.
- Sepse sa janë premtime Perëndie janë tek ai po, dhe tek ai amin, për lavdi të Perëndisë me anën tonë.
- Edhe ai që na forcon ne bashkë me ju në Krishtin, e që na leu me vaj, është Perëndia,
- i cili edhe na vulosi, edhe na dha unazën e Shpirtit në zemrat tona.
- Edhe unë thërres dëshmitar Perëndinë në shpirtin tim, se për t’ju kursyer nuk erdha më në Korinth.
- Jo se kemi pushtet mbi besimin tuaj, po se jemi bashkëpunëtorë të gëzimit tuaj; sepse qëndroni në besim.





