Galatianëve 2

1. Pastaj, pas katërmbëdhjetë vjetësh, përsëri u ngjita në Jerusalem bashkë me Varnavën, si mora me vete edhe Titon.
2. Edhe u ngjita sipas zbulesës së Perëndisë, dhe u rrëfeva atyre ungjillin që predikoj tek kombet, e veçanërisht më të shquarve, nga frika se mos bredh a brodha më kot.
3. Por as Titoja që qe bashkë me mua, ndonëse ishte Grek, nuk u detyrua të rrethpritet;
4. dhe për shkak të vëllezërve të rremë që ishin futur fshehurazi, të cilët hynë fshehurazi për të përgjuar lirinë tonë që kemi në Jisu Krishtin, që të na robërojnë.
5. Këtyre nuk iu nënshtruam as për një çast, që të mbetet tek ju e vërteta e ungjillit.
6. Edhe për ata që pandehin se diç janë, çfarëdo që të kenë qenë ndonjëherë, fare s’dua t’ia di. Perëndia nuk e vlerëson njeriun nga pamja; sepse ata që duken se diç janë nuk shtuan gjë tek unë;
7. po përkundrazi, kur panë se mua m’u besua ungjilli i parrethprerjes, sikurse Pjetrit ungjilli i rrethprerjes,
8. - sepse ai që e bëri Pjetrin apostull të të rrethprerëve, më bëri edhe mua që të jem apostull në kombet. -
9. Edhe si e njohën hirin që m’u dha, Jakovi dhe Qefai e Joani, të cilët duken se janë shtylla, na dhanë mua dhe Varnavës të djathtat e tyre për shenjë shoqërie, që ne të shkojmë tek kombet, e ata tek të rrethprerët.
10. Vetëm na porositën të kujtojmë të varfërit; punë të cilën edhe u kujdesa ta bëj.
11. Edhe kur erdhi Pjetri në Antioki, e kundërshtova për faqe, sepse meritonte të qortohej,
12. sepse pa ardhur disa veta nga Jakovi, hante bashkë me kombet; po kur erdhën, u tërhoq dhe e ndau veten e tij prej kombeve nga frika e atyre të rrethprerjes.
13. Edhe bashkë me atë u tërhoqën edhe Judenjtë e tjerë, aq sa edhe Varnava u tërhoq në hipokrizinë e tyre.
14. Po kur pashë se nuk ecin drejt sipas së vërtetës së ungjillit, i thashë Pjetrit përpara të gjithëve: Në qoftë se ti që je Judeas rron si kombet, e jo si Judenjtë, pse i detyron kombet të rrojnë si Judenjtë?
15. Ne që jemi prej natyre Judenj dhe jo prej kombesh mëkatarë,
16. duke ditur se s’del i drejtë njeriu prej veprash ligji, veçse me anë të besimit të Jisu Krishtit, edhe ne i besuam Jisu Krishtit, që të dalim të drejtë prej besimit të Krishtit, dhe jo prej veprave të ligjit; sepse asnjë njeri s’ka për të dalë i drejtë prej veprave të ligjit.
17. Po në qoftë se duke kërkuar të dalim të drejtë në Krishtin, u gjetëm edhe ne mëkatarë, Krishti pa fjalë qenka shërbëtor i mëkatit? Qoftë larg.
18. Sepse nëse ndërtoj përsëri ato që prisha, bëj veten time ligjshkelës.
19. Sepse unë me anë të ligjit vdiqa në ligj, që të rroj në Perëndinë.
20. Bashkë me Krishtin u kryqëzova; dhe s’rroj më unë, po Krishti rron tek unë; dhe atë që rroj unë tani në mish, rroj në besimin e Birit të Perëndisë, i cili më deshi dhe dorëzoi veten e tij për mua.
21. Nuk e hedh poshtë hirin e Perëndisë; sepse në qoftë drejtësia me anë të ligjit, atëherë Krishti vdiq kot